فریدون تنکابنی، نویسنده و طنزپرداز برجسته ایرانی، پس از ۴۱ سال دوری ناخواسته از وطن، در سن ۸۷ سالگی در غربت چشم از جهان فروبست. وی سالهای پایانی زندگی خود را در آسایشگاهی در شهر کُلن آلمان سپری کرد.
نقش فریدون تنکابنی در “ده شب شعر انجمن گوته”
فریدون تنکابنی از فعالان برجسته “ده شب شعر انجمن گوته” بود که در سال ۱۳۵۶ در تهران برگزار شد. او پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به دلیل انتشار کتاب “یادداشتهای شهر شلوغ” و اعتراض به سانسور، دو سال را در زندان گذراند.
اولین داستان و گرایش به طنز
تنکابنی اولین داستان خود به نام «مردی در قفس» را در سال ۱۳۴۰ منتشر کرد که به سبک رمانتیک نوشته شده بود. بعدها او با نشریات ادبی ایران همکاری کرد و آثارش بهتدریج به سمت طنز گرایش پیدا کرد.
فعالیت در کانون نویسندگان ایران
او در سال ۱۳۴۸ به عضویت «کانون نویسندگان ایران» درآمد و در برخی دورهها به عنوان عضو هیئت دبیران این نهاد، که مدافع آزادی نشر و بیان بود، فعالیت کرد. پس از انقلاب نیز در «شورای نویسندگان و هنرمندان ایران» فعال بود، نهادی که به حزب توده ایران وابسته بود.
آثار و تأثیرات فریدون تنکابنی
تنکابنی با طنزهای سیاسی خود، به ویژه در دهههای ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، مخاطبان زیادی به دست آورد. از میان ۱۸ کتابی که او به چاپ رسانده، «یادداشتهای شهر شلوغ»، «ستارههای شب تیره» و «اندوه سترون بودن» از معروفترین آثار او به شمار میآیند.
اخراج از کانون نویسندگان ایران
در سال ۱۳۵۸، هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، به ریاست چهرههایی همچون باقر پرهام، احمد شاملو و غلامحسین ساعدی، تصمیم به اخراج فریدون تنکابنی و چندین نویسنده دیگر از کانون گرفتند. این تصمیم در نهایت توسط مجمع عمومی کانون تأیید شد و اعضای وابسته به حزب توده، از جمله تنکابنی، از کانون نویسندگان اخراج شدند.
اخبار مرتبط:«فتانه ولیدی،بلبل کردستان پرکشید»
