همزمان با فرارسیدن سالگرد تأسیس برنامه «اکنون»، گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون با سروش صحت، به یکی از جذابترین و پرمخاطبترین قسمتهای این برنامه در پلتفرم فیلیمو تبدیل شد. این نشست نه صرفاً یک مصاحبه ساده، بلکه مروری عمیق و پرنکته بر سیرو سلوک بازیگری، خاطرات ماندگار و فلسفهی هنری یکی از درخشانترین چهرههای سینما بود. پرستویی در این گفتگو، زوایای پنهانی از تلاشهایش برای خلق شخصیتها را فاش کرد که خواندن آنها برای هر علاقهمند به سینما جذابیت زیادی دارد.
🎭 از رنج بازیگری تا خالق نقش
بخش قابل توجهی از گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون به تلاشی که او برای درک و زندگی کردن با نقشهایش میکشد، اختصاص داشت. پرستویی با اشاره به فیلم «بید مجنون» ساخته مجید مجیدی، از روزهایی گفت که برای اجرای نقش یک فرد نابینا، مدتها زندگی نابینایان را از نزدیک رصد میکرد.
وی به یادآورد که در یکی از سکانسهای پس از عمل قرنیه، به صورت نامتعادل راه میرود، چرا که آنقدر با جهان نابینایی زندگی کرده بود که راه رفتن یک فرد بینا را فراموش کرده بود. یک پزشک بعداً به او تذکر داد که فردی که بیناییاش را پس میگیرد نامتعادل راه نمیرود، اما پرستویی معتقد است این نامتعادلی در اثر دو ماه زندگی تماموقت در مجتمع نابینایان، به صورت خودآگاه خوش اتفاق افتاده است.
در گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون این پروسه را نوعی سیر و سلوک میداند. وی با اشاره به نقشش در سریال «امام علی (ع)» که ۵ ماه برای آمادهسازی آن کار خاصی نداشت، گفت: «بازیگری از نظرم سیروسلوک است. وقتی یک شخصیت خلق میکنی که ذرهای ایراد ندارد، دستکمی از خالق نداری. من اگر بتوانم نقشی بازی کنم که وقتی شما میبینی، پرستویی را فراموش کنی، من خدام.»
🥫 زندگی با کنسرو و صدای زنگزده
یکی از جالبترین خاطراتی که در این گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون مطرح شد، مربوط به فیلم «روبان قرمز» بهرام بیضایی بود. پرستویی برای نزدیک شدن به نقش «داوود»، ۷۵ روز فیلمبرداری را تنها با خوردن ۷۵ قوطی کنسرو آناناس گذراند. او توضیح داد که این کار را صرفاً برای درک شرایط زندگی شخصیت داوود انجام داد؛ شخصیتی که ۱۰ سال پس از جنگ با کسی معاشرت نداشته و فقط کمپوت برایش آورده میشده است.
او درباره لحن صدای داوود نیز نکات فنی دقیقی را بیان کرد: «شما اگر ۴۸ ساعت توی خانه باشی و حتی تلفن هم صحبت نکنی، با اولین کسی که حرف بزنی صدایت انگار زنگ زده. این آدم ده سال بعد از جنگ با کسی حرف نزده بود و باید صدایش خشدار میشد و مثل انسانهای اولیه حرف میزند.» این تلاش برای جزئینگری، شاهدی بر تعهد این هنرمند است.
👨🏫 درسهایی از بزرگان: فروتنی عزتالله انتظامی
بخش مهم دیگر گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون، به یادگیری او از استادانش اختصاص داشت. پرستویی خاطرهای از فیلم «دیوانهای از قفس پرید» نقل کرد که در آن روز، آقای انتظامی با وجود آفیش نبودن، ساعت ۷:۳۰ صبح سر صحنه حاضر میشود تا بازی او و نصیریان را ببیند. انتظامی در پاسخ به پرستویی میگوید: «آمدهام ببینم علی این سکانس را چطور بازی میکند چون بعدش با من بازی دارد میخواهم بدانم حسش چطور است.» پرستویی این حرکت را اوج فروتنی و حرفهایگری دانست و تأکید کرد که کمتر بازیگری برای گرفتن حس بازیگر مقابلش، چنین کاری میکند.
در ادامه گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون مروری بر مهمترین قسمتهای برنامه «اکنون»، لازم به ذکر است که این برنامه تاکنون میزبان چهرههای برجسته دیگری نیز بوده است. به عنوان مثال، میتوانید خلاصهای از گفتگو با ایرج طهماسب در برنامه اکنون را مطالعه کنید که از نظر لحن و محتوا، فضایی کاملاً متفاوت با گفتگو با پرویز پرستویی داشته است.
🎤 خاطرهای از سلطان قلبها: شرطبندی با ابی
یکی از بخشهای پر شور این گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون به خاطره بازی با عارف (سلطان قلبها) و ابی اختصاص داشت. پرستویی تعریف کرد که در یکی از اجراهای نمایشش در دوبی، عارف (با وجود حضور غریبانه در جمع) را به بالای صحنه دعوت میکند و اجرا را به او تقدیم میکند.
در پشت صحنه، عارف از پرستویی میخواهد که عکسی با او بگیرد. پرستویی به شوخی میگوید شرمنده، ولی دلیلش را توضیح میدهد: «میخواهم با این عکس بروم کری بخوانم برای ابی.» پرستویی میگوید ابی که پس از بیدار شدن فیلم «مارمولک» را میگذارد و دیالوگهایش در فضای مجازی میچرخد، قطعاً با دیدن این عکس حسادت خواهد کرد! سپس پرستویی از یک گفتگوی تلفنی ۴۵ دقیقهای با ابی در خیابان نوفللوشاتوی تهران گفت که نشاندهنده علاقه ابی به کارهای او بود.
این برنامه علاوه بر بازیگران، میزبان هنرمندان سایر حوزهها نیز بوده است. علاقهمندان به هنر و موسیقی میتوانند مروری بر نکات مطرح شده در گفتگو با سهراب پورناظری در برنامه اکنون داشته باشند. این گفتگوها نشاندهنده دامنه وسیع برنامههای سروش صحت در «اکنون» است.
این گفتگوی پرویز پرستویی در اکنون که به تهیهکنندگی محمدرضا رضائیان و با میزبانی سروش صحت پخش شد، یک سند ماندگار از تعهد و دغدغههای فرهنگی یکی از بزرگترین بازیگران تاریخ سینمای ایران است.
