عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ پس از انتشار قسمت اول برنامه جنجالی «گنگ» به میزبانی علی ضیا در شبکه نمایش خانگی، که با حواشی توقیف و عدم مجوز روبرو شدجنجالی این برنامه رو دو برابر کرد.محمدرضا شایع، رپر سرشناس ایرانی، با انتشار یک ویدیوی رسمی در صفحه شخصی خود، از حضور در این برنامه ابراز پشیمانی کرد. این رخداد، که یک عقبنشینی آشکار از سوی یکی از پرطرفدارترین هنرمندان این حوزه بود، جنجالهای مربوط به «گنگ» و مجری آن را دوچندان کرد.
دلیل اصلی عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ، نه تنها به یک خبر داغ تبدیل شد، بلکه دغدغههای هنرمندان زیرزمینی برای رسمی شدن فعالیتهایشان را به نمایش گذاشت. این اقدام شایع، بیش از آنکه یک پشیمانی فردی باشد، نشانهای از پیچیدگیهای تعامل هنر اعتراضی با پلتفرمهای رسمی کشور بود.
۱. وعده «گنگ» برای رسمی شدن رپ فارسی و سرنوشت تلخ آن
برنامه «گنگ» با یک وعده بزرگ آغاز شد: فراهم کردن صحنهای رسمی و قانونی برای رپ فارسی. به همین دلیل، حضور رپرهای مطرحی مانند شایع، که یکی از چهرههای اصلی و تأثیرگذار این سبک محسوب میشود، برای سازندگان برنامه حیاتی بود. شایع در ویدیوی عذرخواهی خود فاش کرد که برای حضور او، تماسهای مکرر و ده روز پیگیری انجام شده بود. او پذیرفته بود، زیرا تصور میکرد که این قدمی مثبت برای «رپ در تهران» و هواداران این سبک است. برای آشنایی بیشتر با محتوای این برنامه، میتوانید به مقاله معرفی برنامه گنگ مراجعه کنید.
اما به محض انتشار قسمت اول برنامه گنگ، حواشی مربوط به مجوز و بحث توقیف آغاز شد و این رؤیا را در آستانه نابودی قرار داد. در نهایت، عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ، مهر تأییدی بر شکست این پروژه در تحقق هدف اولیه خود زد. او احساس کرد که نیت خیرش به نتیجهای جز حاشیه و دلخوری هواداران نرسیده است.

۲. متن پشیمانی و نارضایتی هواداران؛ دلیل اصلی عذرخواهی؟
در ویدیوی منتشر شده، شایع با لحنی احساسی و صریح، نگرانی خود را نسبت به ناراحتی مخاطبانش ابراز کرد. او تأکید کرد: «من اصلا آدم ناراحت کردن شما نیستم.» و این نکته کلیدی را مطرح کرد که او به اشتباه تصور میکرده است که این برنامه، خواستهی اصلی جامعه رپ و هوادارانش است. این رپر معتقد بود که «اشتباه کردم فکر میکردم این خانواده میخواد که کف تهران یه قدم براشون برداشته بشه.»
عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ، بیشتر از آنکه به دلیل کیفیت فنی برنامه یا مسائل حقوقی باشد، ناشی از هجمههایی بود که پس از پخش برنامه علیه او و برنامه شکل گرفته بود. رپ فارسی در ایران غالباً هویتی زیرزمینی، مستقل و ساختارشکن داشته است؛ بنابراین، هرگونه همکاری با پلتفرمهای رسمی، میتواند حساسیتهای زیادی را در میان هواداران ایجاد کند که آن را به منزله «سازش» با جریان رسمی میدانند. عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ در واقع تلاشی برای ترمیم رابطه با هوادارانی بود که این همکاری را برنتافته بودند. بسیاری از تحلیلگران معتقدند، حفظ اعتبار در نزد مخاطب، دلیل اصلی عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ بود.
۳. بازتابهای عذرخواهی و پیامدهای حقوقی «گنگ»
اقدام شایع، بلافاصله در شبکههای اجتماعی بازتاب گستردهای پیدا کرد. در حالی که برخی این عذرخواهی را شجاعت او در پذیرش اشتباه دانستند، عدهای دیگر آن را نشانهای از فشار شدید رسانهای و حقوقی وارده به برنامه «گنگ» و عوامل آن تلقی کردند. حضور رپرها در این برنامه، که تا پیش از آن سابقه رسمی نداشت، ریسک زیادی را متوجه ضیا و تیمش کرده بود.
از سوی دیگر، رسانههای رسمی نیز گزارشهایی مبنی بر عدم اخذ مجوزهای لازم توسط سازندگان «گنگ» منتشر کردند که این امر، احتمال توقیف کامل برنامه را افزایش داد. در این شرایط، عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ، به عنوان یک گواه، بر وخامت اوضاع پروژه تلقی شد. اگر یک هنرمند کلیدی، بلافاصله پس از پخش، خود را از پروژه کنار میکشد، نشان دهنده عدم اطمینان او نسبت به آینده قانونی و اجتماعی آن است. این پشیمانی علنی، ضربهای کاری بر پیکره برنامهای بود که برای جذب مخاطبان خاص، روی نام شایع حساب ویژهای باز کرده بود.

۴. درسهای عذرخواهی شایع؛ دلیل اصلی عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ در یک جمله
این واقعه درس بزرگی برای تعامل میان هنرمندان زیرزمینی و پلتفرمهای رسمی دارد. شایع در پایان سخنانش میگوید: «شخصیت منو این سالها تو آهنگها و کارام دیدید الانم اشتباه کردم شرمنده.» این جمله نشان میدهد که برای او، حفظ اعتبار و شخصیت هنریای که سالها با آثارش ساخته، از هرگونه همکاری رسمیای که شائبهای ایجاد کند، مهمتر بوده است.
عذرخواهی محمدرضا شایع بابت حضور در برنامه گنگ به وضوح نشان داد که تلاش برای رسمی کردن ژانرهای حاشیهای و اعتراضی، مستلزم یک زیرساخت قانونی و فرهنگی بسیار محکم است؛ در غیر این صورت، نتیجه چیزی جز «شرمندگی» و توقیف نخواهد بود




