فکرش را میکردید که پشت صحنه پرزرق و برق برنامههای به اصطلاح “رئالیتی شو” چنین حقایق سیاهی نهفته باشد؟ در میان سیل برنامههایی که با هدف سرگرمی و یافتن جفت وارد فضای مجازی فارسی زبان شدهاند، برنامه «عشق ابدی» با حواشی جدیدی روبرو شده که فراتر از یک درگیری ساده تلویزیونی است. افشاگریهای یاسمن، یکی از شرکتکنندگان این برنامه، نه تنها اعتبار این شو، بلکه اعتماد عمومی به فضای امن بودن چنین محیطهایی را به چالش کشیده است. یاسمن پس از مدتی سکوت که به گفته خودش ناشی از شرم و ملاحظات بود، با انتشار ویدئویی صریح و بیپرده، ازماجرای تعرض به یاسمن در عشق ابدی توسط یکی دیگر از شرکتکنندگان به نام سجاد پرده برداشت.
او در توضیح چرایی این افشاگری، بیان میکند که سکوتش دیگر به معنای رضایت یا ضعف نیست، بلکه به دلیل وقوع “ناحقی بیش از اندازه” و حمایت از سایر زنانی است که پس از تجربه خشونت یا آزار جنسی مجبور به سکوت میشوند. یاسمن مدعی است که فضای حاکم بر برنامه، که اغلب به نفع افراد “سیاستمدار” است، به سادگی صدای افراد “واقعی” را خفه میکند. در واقع، این برنامه از همان ابتدا نشان داد که مسائل سادهای مثل سن نیز میتواند به یک دروغ بزرگ تبدیل شود. این ادعا، صرفاً یک جدال شخصی نیست؛ بلکه بازتابی از یک واقعیت تلختر در دنیای رسانههاست که چگونه داستانها بر اساس تدوین و منافع پشت پرده شکل میگیرند، نه لزوماً حقیقت.
جزئیات کامل دست درازی به یاسمن
برای درک عمق ماجرا، باید به جزئیاتی بپردازیم که یاسمن با شجاعت تمام آنها را بازگو کرده است. این اتفاقات صرفاً یک برخورد لحظهای نبودهاند؛ بلکه روندی تکرارشونده از آزار جنسی و تلاش برای سوءاستفاده از موقعیت را نشان میدهند. یاسمن به صراحت میگوید که سجاد بارها و بارها این کار کرده و او موفق به فرار شده است، و مدعی است که تیم تولید عامدانه این صحنهها را در تدوین نهایی حذف کردهاند تا تعرض به یاسمن در عشق ابدی پنهان بماند.

از بوی عطر تا تهدید به عدم رهایی
یاسمن دو مورد مشخص از آزار را بازگو میکند: یکی در کنار استخر و دیگری در راهروی کمنور ویلا. در حادثه استخر، سجاد به بهانه بوییدن عطر یاسمن، قصد نزدیک شدن بیش از حد را داشته و هنگامی که یاسمن متوجه “از دست دادن کنترل سجاد” میشود، سعی در دور شدن میکند. در همین لحظه، سجاد جملهای را به زبان میآورد که عمق ماجرا را نشان میدهد: “بوی عطرت تحریک کنندس.” کمی بعد، در راهرو، سجاد با قرار دادن دستش دور کمر یاسمن، این رفتارها را تکرار میکند و شروع به لمس پاها و دستهای او میکند. یاسمن همچنین اشاره میکند که سجاد بارها بدون دلیل به اتاق آرایش دختران که دوربین نداشته میآمده تا او را گیر بیاندازد.
شاید تکاندهندهترین بخش روایت، مربوط به لحظهای باشد که سجاد از یاسمن تقاضای بوسه میکند و به او میگوید: “بوسم کن” وقتی یاسمن قصد دارد محل را ترک کند، سجاد او را میگیرد، به زور روی کاناپه میکشاند و صریحاً تهدید میکند. در چنین شرایطی که فرد آزاردیده، به دلیل موقعیت ناخواسته و اضطرار، مجبور به دادن رضایت کاذب میشود، یاسمن برای رهایی از مهلکه، سجاد را میبوسد و بلافاصله فرار میکند. این روایت دقیق، مرز باریک بین اجبار و اراده را در یک محیط کنترل شده به وضوح ترسیم میکند. این سطح از خشونت کلامی و فیزیکی از فردی که در برنامه به عنوان یک جنتلمن معرفی میشد، واقعاً شوکهکننده است.
نقش آیدا و تیم تولید در پنهان کاری تعرض به یاسمن
یکی از دردناکترین بخشهای ماجرای تعرض به یاسمن در عشق ابدی، مربوط به همدستی و پنهانکاری افراد و نهادهای حاضر در برنامه است. یاسمن با قاطعیت دو گروه را متهم میکند: آیدا به دلیل سکوت با انگیزه شخصی و تیم تولید به دلیل تدوین انتخابی برای منافع برنامه.
تحریک طرفداران توسط آیدا
آیدا، به عنوان پارتنر سجاد، پس از این جنجالها موضع سکوت اختیار کرد. اما یاسمن مدعی است که این سکوت، یک ترفند ماهرانه بوده است. او میگوید آیدا از دوستان اینفلوئنسر خود برای ایجاد موجی از فحاشی علیه یاسمن استفاده کرده است، تا جایی که خانواده یاسمن نیز از این حملات در امان نماندهاند. یاسمن معتقد است آیدا از دستدرازیهای سجاد آگاه بوده است. این ادعا، موقعیت آیدا را از یک فرد بیخبر به یک همدست خاموش تغییر میدهد. اگر میخواهید بدانید این حواشی چطور به جدایی زوج برنده انجامید واکنش سرجیو و آیدا به حرف های یاسمن را بررسی کنید. این اتهامات سنگین، ابعاد تازهای از تعرض به یاسمن در عشق ابدی را نمایان میکند.

حذف صحنه آزار برای حفظ چهره برنامه عشق ابدی
اما فاجعه بزرگتر، اتهام به تیم تولید است. یاسمن تیم کارگردانی را متهم میکند که به طور عمدی صحنههای اثباتکننده تعرض سجاد را از تدوین نهایی حذف کردهاند. این حذفها به منظور “سفید کردن کثافتکاریهای” زوج برنده (سجاد و آیدا) و حفظ ظاهر برنامه بوده است. به گفته یاسمن، در حالی که صحنه فشار آوردن سجاد روی او حذف شده، صحنه بعدی که پای سجاد به صورت اتفاقی روی پای او بوده و باعث قضاوت بینندگان علیه یاسمن شده، در برنامه باقی مانده است! این نوع دستکاری رسانهای، که در ادبیات سینمایی به آن “تدوین انتخابی” میگویند، عملاً صدای قربانی را خفه کرده و روایت را به نفع متجاوز یا سیستم تغییر میدهد.
اصلاً به نظر میرسد این فصل از ابتدا پر از حواشی و رسواییهای پنهانی بوده، از جمله رسوایی بزرگ در فینال اول فصل دوم عشق ابدی که نشان میدهد این تیم تولید پیش از این نیز با چنین مسائلی درگیر بودهاند و موضوع تعرض به یاسمن در عشق ابدی را جدی نگرفتهاند. این موضوع نه تنها یک چالش اخلاقی است، بلکه مسئولیت حقوقی و اجتماعی رسانهها را در قبال شرکتکنندگان خود یادآور میشود. آیا واقعاً یک برنامه تلویزیونی میتواند تا این حد برای حفظ اعتبار و ریتینگ خود، امنیت و سلامت روانی شرکتکنندگانش را قربانی کند؟
دفاع از نازنین در عشق ابدی
یاسمن در بخش دیگری از صحبتهایش، انگشت اتهام را به سمت یک مشکل فرهنگی بزرگتر نشانه میرود. او میگوید: “امثال شماها آدمایی رو دوست دارن که فیکن… ” او در حقیقت بر این باور است که جامعه ما، صداقت را برنمیتابد و افرادی که دارای “سیاست” هستند و نقش قربانی را اجرا نمایند، مورد حمایت قرار میگیرند. این موضوع که به وقوع تعرض به یاسمن در عشق ابدی دامن زد، بر فضای ناسالم حاکم بر ویلا تأکید میکند. این نوع “تیمکشی” در کل فضای برنامه حاکم بود. به عنوان مثال، اگر جنجالهایی مثل حمله یاشار به آیدا را به یاد آورید، متوجه میشوید که در این برنامه، بقا به صداقت وابسته نبود، بلکه به توانایی در مظلومنمایی گره خورده بود.
عذرخواهی یاسمن از نازنین
نکته قابل توجه دیگر، عذرخواهی یاسمن از نازنین است. نازنین پیشتر در برنامه به صورت سربسته به ماجراهای سجاد اشاره کرده بود، اما یاسمن برای جمع کردن موضوع و فرار از شرم ناشی از علنی شدن آزار، نازنین را دروغگو خطاب کرده بود. یاسمن حالا تأیید میکند که نازنین دروغ نگفته و صحبتهایش کاملاً درست بوده است. او میگوید: “از شدت شرمندگی بود که نازنین رو دروغگو خطاب کردم… فکر کردم تقصیر منه.” این اعتراف نشان میدهد که قربانی آزار جنسی، چطور میتواند تحت تأثیر شرم و فشارهای روانی، حتی در لحظه، حقیقت را انکار کند.

این واقعیت تلخ، بار دیگر بحث جنجالی “قربانیانگاری” را در فضای مجازی مطرح میکند. تعرض به یاسمن در عشق ابدی نه تنها یک قربانی، بلکه شاهدان آن را نیز تحت فشار قرار داده بود. تجربه تعرض به یاسمن در عشق ابدی و نحوه واکنشها به آن، یک بار دیگر ضرورت وجود قوانین روشن و تیمهای نظارتی مستقل در پشت صحنه چنین برنامههایی را گوشزد میکند.
مهم است که تولیدکنندگان بفهمند که خطرات یک محیط محصور، به ویژه در مورد سوءاستفاده جنسی، میتواند بسیار جدی باشد. سکوت کردن، یا حذف کردن شواهد، نه تنها مشکل را حل نمیکند، بلکه به تکرار آن دامن میزند و به بازیگران این حس را میدهد که میتوانند از مصونیت پشت صحنه برای اعمال غیراخلاقی و غیرقانونی خود استفاده کنند. در نهایت، این افشاگریها فارغ از اینکه کدام طرف ماجرا صد در صد راست میگوید، زنگ خطری است برای تمام برنامههای واقعیتمحور تا امنیت و سلامت روانی و جسمی شرکتکنندگان را در اولویت قرار دهند، نه صرفاً ریتینگ و جنجالهای کنترلشده را.
چالش های اخلاقی و مسئولیت اجتماعی
حالا بریم سراغ بُعد مهم ماجرا. این اتفاق دیگر تنها یک حاشیه برای جذب بیننده نیست؛ این یک چالش جدی اخلاقی برای کل صنعت سرگرمی فارسیزبان است. چگونه یک برنامه میتواند ادعای صداقت و یافتن عشق را داشته باشد، در حالی که در محیط پشت صحنه آن، اتهام به آزار جنسی و تلاش برای سکوت و سانسور وجود دارد؟ آیا زمان آن نرسیده که ما به عنوان مخاطب، دیگر به افراد «مظلومنما» روی خوش نشان ندهیم و صدای کسانی باشیم که با شجاعت تمام، حقیقت تلخ را بیان میکنند؟

این موضوع، بار دیگر به ما یادآوری میکند که محیطهای پرفشار ریالیتیشوها، چقدر میتوانند مستعد سوءاستفادههای قدرت باشند، همانطور که در بسیاری از ریالیتیشوهای معروف جهانی نیز شاهد چنین رسواییهایی بودهایم. یاسمن با شجاعتی که نشان داد، در واقع برای هزاران قربانی سکوت کرده در جامعه ما نیز صدایی شد. او یک درس مهم به شرکتکنندگان آینده این برنامهها میدهد: “هر اتفاقی افتاد، در همان لحظه صحبت کنید.” چون اگر شما سکوت کنید، سیستم و تدوینگران به راحتی میتوانند روایت را به نفع خود و متجاوز تغییر دهند. شاید تنها راه مبارزه با سیاستورزی، شفافیت و رکگویی بیملاحظه باشد؛ دقیقا همان چیزی که یاسمن مدعی است فاقد آن است و این صداقت اوست که مورد هجمه قرار گرفته است.




